«Αλλιώτικα»

«Δε με φοβίζει πλέον η σιωπή,
ούτε της μοναξιάς η πίκρα
είναι που αγροικώ στο θρόισμα
να γίνουν όλα αλήθεια.

Μεγάλωσα και άργησα,
άργησα να καταλάβω
κόμπος δε δένει τη ζωή
ούτε και κάτι άλλο..

Δε με φοβίζει πλέον η αυγή
σαν κάνω να ξυπνήσω
είναι που μόνο, μοναχά,
νοστάλγησα ν’ αρχίσω.

Ακούμπησα τα όνειρα μου μες τα χέρια σου
και μακριά σου τώρα πώς να ζήσω..»

Κωνσταντίνα..

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s