«Μέση Αγγλία» του Τζόναθαν Κόου

Τα τελευταία χρόνια η Ελλάδα βιώνει μια οικονομική κρίση όπου έχει φέρει τα πάνω – κάτω για τη πλειονότητα των Ελλήνων. Είναι γνωστό.  Αλλά μόνο η Ελλάδα? ‘Οχι θα πείτε αφού κι άλλες ευρωπαικές χώρες έχουν συνακόλουθα πληγεί. Κι αυτό είναι γνωστό.  ‘Ομως είναι γνωστό ότι η παγκόσμια οικονομική κρίση έχει αγγίξει περισσότερο από όσο θα ανέμενε κανείς ισχυρές χώρες, επιδρώντας βαθιά στη κοινωνική συνοχή τους, ισχυρές χώρες όπως η Μεγάλη Βρετανία?

Το βίβλιο του συγγραφέα Τζόναθαν Κόου με τίτλο «Μέση Αγγλία», αποτελεί ένα μικρό παραθύρο σε μια βρετανική πραγματικότητα που σε προβληματίζει καθώς συνειδητοποιείς ότι ίσως είχες μια άλλη εικονα για την ζωή του μέσου Βρετάνου στη σύγχρονη Αγγλία. Με αφορμή τους ήρωες του βιβλίου του «Η Λέσχη των Τιποτένιων» οι οποίοι ξανασυναντιούνται στη «Μέση Αγγλία», ο Τζόναθαν Κόου προσπαθεί τόσο να περιγράψει τη σύγχρονη Αγγλία,  όσο και να ψηλαφίσει τα αίτια που οδήγησαν την Αγγλία σε δημοψήφισμα αποχώρησης/παραμονής από την ΕΕ και στο αποτέλεσμά του. Μέσα από τα στόματα των ηρώων αποκαλύπτει προβληματισμούς, σκέψεις, κοινωνικές τάσεις που φαίνονται ότι υφίστανται στη Μεγάλη Βρετανία εκπλήσσοντας και προβληματίζοντας τον αναγνώστη, με ένα αβίαστο, χαλαρό τόνο, στοχαστικό. Στόχος του βιβλίου δεν είναι να εξηγήσει, παρά μόνο να προβλιματίσει.

Το διαβάζω γιατί μπορεί να αποτελέσει την αρχή για να γνωρίσεις τη κουλτούρα, τα προβλήματα και τις ανησυχίες ενός άλλου λαού.

Φιλικά,

Κωνσταντίνα.!

Advertisements

«Η γιαγιά μου σας χαιρετά και ζητάει συγγνώμη» του Fredrik Backman

‘Ενα από τα δώρα γενεθλίων μου ήταν και το συγκεκριμένο βιβλίο. Είχα καιρό να διαβάσω και είχα καιρό να διαβάσω ένα τόσο όμορφο, τόσο γλυκό βιβλίο!

Μια αντισυμβατική γιαγιά, μια πολυκατοικιά με «ιδιαίτερους» ενοίκους και μια απώλεια οδηγούν τη βασική, οσονούπω 8χρόνη ηρωίδα σε ένα ταξίδι ωρίμανσης στη προσπάθεια της να αντιμετωπίσει το θάνατο της γιαγιάς της. Μέσα από τον κόσμο του παραμυθιού ένα παιδί καταφέρνει ομαλά να διαχειριστεί και να αντιμετωπίσει περιστατικά δυσανάλογα της ηλικίας της. Μέσα από τον κόσμο του παραμυθιού..

Είναι ένα πολύ έξυπνο βιβλίο. ‘Ενα βιβλίο γεμάτο αγάπη.

Το διαβάζω για να θυμηθώ πως φαίνεται ο κόσμος μεσα από τα μάτια ενός 8χρονου παιδιού.

Νίκη μου σ’ευχαριστώ.

Φιλικά,

Κωνσταντίνα.!

«Ο Λαβύρινθος των Πνευμάτων» του Κάρλος Ρουϊθ Θαφόν

«Ο Λαβύρινθος των Πνευμάτων».

Το 4ο βιβλίο της σειράς το Κοιμητήριο των Λησμονημένων Βιβλίων. Αποτελεί την ολοκλήρωση μιας ιστορίας πολλών ζωών, μιας ιστορίας ηρώων που η μοίρα καθόρισε τις ζωές τους. Μια ιστορία, που αναρωτιέσαι αν είναι αλήθεια. ‘Οπου αν είναι, δε θα ήθελες να το ξέρεις..

Πρόκειται για ένα βιβλίο με δράση – ναι, αγωνία – ναι, πλοκή με πρωταγωνιστές γνώριμους, και πλέον ώριμους χαρακτήρες – ναι, αλλά που οφείλει να διαβαστεί τελευταίο.

Το διαβάζω γιατί οφείλω στον εαυτό μου να μη ξεχνώ.. Να μη ξεχνώ ότι περισσότερο αγαπώ και ότι περισσότερο χάνω..

Για σένα..

Με αγάπη,

Κωνσταντίνα.!

 

«Ατλαντίδα..»

«Για όλα αυτά που ζεις και δεν τα θες..

προχώρα.

Για όλα αυτά που δεν αντέχεις..

βάστα.

Για όλα αυτά που σε πληγιάζουν..

κρύφτα.

 

Κοίτα στα μάτια σου μονάχα για να θυμηθείς

τον παράδεισο που θες εσύ να ζεις..

Κοίτα στα μάτια σου να μη ξεχάσεις

από που έρχεσαι και που θελείς να φτάσεις..

Κοίτα στα μάτια σου να βρεις

τη Αντλαντίδα της χαμένης σου ψυχης..»

 

Φιλικά,

Κωνσταντίνα.!

Αντρέα Καμιλλέρι: Επιθεωρητής Σάλβατορε Μονταλμπάνο

‘Οπως ο Σέρλοκ Χόλμς, ήρωας του ‘Αρθουρ Κόναν Ντόιλ, όπως ο Ηρακλής Πουαρό της Αγκάθα Κρίστι, ή ο αστυνόμος Μπέκας του Γιάννη Μαρή έτσι κι η Ιταλία έχει αποκτήσει το δικό της επιθεωρητή: τον Σαλβατόρε (Σάλβο) Μονταλμπάνο του Αντρέα Καμιλλέρι.

Από το καλοκαίρι βρέθηκαν στα χέρια μου βιβλία του εν λόγω συγγραφέα, κι εκ τότε τα διαβάζω το ένα μετά το άλλο.  Με πυρήνα πάντα τη πόλη της Βιγκάτα (Πόρτο Εμπέντοκλε) κι το αστυνομικό της τμήμα, ο επιθεωρητής Μονταλμπάνο μαζί με τους αστυνόμους του, Μίμι Αουτζέλλο, Φάτζιο και Γκάλλο αλλά και τον κωμικό «στυλοβάτη» του τμήματος Καταρέλλα, εξοιχνιάζουν σε κάθε βιβλίο μια ιστόρια. Κλοπές, ληστείες, δολοφονίες, απαγωγές κι ό.τι άλλο «συνηθισμένο» μπορεί να φανταστεί κανείς μας ότι ερευνά ένα το αστυνομικό τμήμα μιας πόλης. Οποιασδήποτε πόλης. Της δικής μου, της δικής σου πόλης.

Ο Μονταλμπάνο δεν είναι ένας εξωπραγματικός ήρωας. Δεν πρόκειται για μια εκκεντρική ή ιδιαίτερα μοναδική προσωπικότητα, που αναζητείται όταν κανείς άλλος δεν μπορεί να δώσει τη λύση στο εκάστοτε αστυνομικό αίνιγμα. Ο Μονταλμπάνο είναι απλά ένας καθημερινός άνθρωπος, ένας άνθρωπος που εργάζεται αγαπώντας αυτό που κάνει.

Στα βιλία όπως «Ο χορός του γλάρου», «Το κυνήγι του θησαυρού», «Ακτίνα Φωτός», «30 ημέρες με τον επιθεωρητή Μονταλμπάνο» αλλά κι πολλά άλλα ακόμη, γελάς, προβληματίζεσαι, αγχώνεσαι, φοβάσαι, συγκλονίζεσαι, διασκεδάζεις.

Τα διαβάζω γιατί το απλό και το καθημερινό είναι αυτό που σε αγγίζει και σε γοητεύει.

Φιλικά,

Κωνσταντίνα.!

 

 

«The fault in our stars» by John Green

Το εν λόγω βιβλίο περιγράφει μέσα από μια δύσκολη καθημερινότητα το ταξίδι της αγάπης όπως βιώνεται από δύο νέους που δεν έχουν «χρόνο» στη ζωή.

Είναι ένα πολύ όμορφο κι αισιόδοξο βιβλίο, όπου θα γελάσεις και αναρρωτηθείς αν τελικά απολαμβάνεις κι εσύ τη ζωή, όντας καλά ή όχι.

Το διαβάζω γιατί η ζωή σε «αναγκάζει» να την ζήσεις, να την βιώσεις, να την γνωρίσεις μέσα κι από τις πιο δύσκολες καταστάσεις. Και αυτό είναι μαγικό-απλά μαγικό.!

Φιλικά,

Κωνσταντίνα.!

«Οι τρεις Σωματοφύλακες» του Αλέξανδρου Δουμά (πατέρας)

Ποιός δε γνωρίζει τη φράση: «‘Ενας για όλους και όλοι για έναν»?

Το εν λόγω βιβλίο το έψαχνα καιρό – ίσως χρόνια, κάθως είναι εξαντλημένο- και μου προσφέρθηκε αναπάντεχα με ιδιαίτερο τρόπο.. Εξιστορεί το δέσιμο, την αλληλεγγύη, την ενότητα, την βαθιά αγάπη τεσσάρων νέων, τεσσάρων αντρών την εποχή του Ρισελιέ, του Λουδοβίκου του 13ου και των σωματοφυλάκων. ‘Ομως δεν είναι τόσο απλοϊκό όσο ίσως διατυπώνεται.

Στο βιβλίο αυτό δεν περιγράφεται απλώς μια δυνατή φιλία. Συχνά στη ζωή καλείσαι να διαχειριστείς δύσκολες, περίπλοκες και καμιά φορά επικίνδυνες καταστάσεις, όπου η επιτυχής έκβαση αυτών διασφαλίζει την επιβίωση σου. Μόνος σου, δεν τα βγάζεις πέρα στη ζωή.. Χρειάζεσαι ανθρώπους που μπορείς να βασιστείς σε αυτούς, που δε θα σε «αδειάσουνε», ούτε θα σε προδώσουνε, που θα ρισκάρουν για σένα κι οι ίδιοι ίσως το κεφάλι τους αν χρειαστεί.. ‘Εχεις τέτοιους ανθρώπους που θα λειτουργούν αυθόρμητα με αυτό το τρόπο για σένα, γιατί θα λειτουργείς κι εσύ αυθόρμητα το ίδιο γι’αυτούς..

Για σένα μπορεί να είναι η οικογένεια ή ο σύντροφος, για τον διπλανό σου ένας συνάδελφος ή συντοπίτης, για κάποιον άλλον ένας φίλος ή κάποιος άγνωστος έως τότε στη ζωή του άνθρωπος. Αυτοί οι άνθρωποι, όποιοι κι αν είναι στη ζωή του καθενός, αν υπάρχουν, είναι ανεκτίμητοι και ανεκτίμητος είσαι κι εσύ γι’αυτούς..

Το διαβάζω γιατί νιώθω ευγνωμοσύνη στη ζωή μου γι’αυτούς τους ανθρώπους, αν έχω σταθεί τυχερός, και τους αναζητώ μπορώντας να τους αναγνωρίσω πλέον αν δεν τους έχω..

Φιλικά,

Κωνσταντίνα..!