«Η ταβέρνα» του Εμίλ Ζολά

Πρόκεται για το δεύτερο βιβλίο του Εμίλ Ζολά που διάβασα (γράφτηκε το 1877) και το οποίο έχει αποτυπωθεί μέσα μου. Διαβάζοντάς το κανείς, παρατηρεί τα συναισθήματα του να εναλλάσσονται, να χαίρεται, να λυπάται, να ελπίζει, να πικραίνεται, να θυμώνει, να απορεί.

Η ηρωίδα του βιβλίου προερχόμενη από φτωχική οικογένεια, ανοίγει τα φτερά της και προσπαθεί να ζήσει τη δική της ζωή στη Γαλλία του 19ου αιώνα. Με φόντο αυτήν την προσπάθεια ο συγγραφέας αποτυπώνει τις συνθήκες διαβίωσης της τότε εργατικής τάξης και θίγει τη μάστιγα του αλκοολισμού, με γραφή άμεση, καθηλωτική. Το πρόβλημα τίθεται μπροστά στον αναγνώστη και δεν μπορεί να κάνει κάτι άλλο από το να το κοιτάξει κατάματα.

Το διαβάζω γιατί τελικά μπορώ να ξεφύγω από ό.τι έχω ζήσει στο παρελθόν κι απ’ ό.τι ζω στο παρόν?

Φιλικά,

Κωνσταντίνα.!

Advertisements

«O Μπρούτζινος Καβαλάρης» της Πωλλίνα Σίμονς

Τατιάνα…ένα αθώο έως τότε κορίτσι που ζεί στριμωγμένο μαζί με όλη της την οικογένεια μέσα σε δυο κάμαρες. Αλεξάντερ…ένας όμορφος αξιωματικός του κόκκινου στρατού που ερωτεύεται αυτή την αθωότητα.Βλέπουμε μέσα από τα μάτια τους τη ζωή στο παγωμένο Λένινγκραντ κατά τον Β’Παγκόσμιο Πόλεμο, και ζούμε έναν μεγάλο έρωτα, έναν έρωτα μάθημα για τις «μεγάλες αγάπες«…

Το διαβάζω γιατί…γίνομαι ένα με τους ήρωες, κρυώνω και εγώ μαζί τους, πεινάω και εγώ, κλαίω και εγώ για τα δεινά και την εξαθλίωση αυτού του πολέμου, ζώ τον έρωτα τους σε όλο του το μεγαλείο, παίρνω ένα μάθημα ζωής και δεν κλείνω αυτό το βιβλίο μέχρι να φθάσω στην τελευταία του σελίδα, στη τελευταία του γραμμή..!

Εύη Κ.

«Υπερηφάνεια και Προκατάληψη» της Τζέην Ωστεν

Ελίζαμπεθ. Κύριος Ντάρσυ.

Οι ήρωες του βιβλίου, οι πράξεις, οι ενέργειες και σκέψεις των οποίων αποδίδουν όλες τις δυνατές σημασίες – έννοιες των λέξεων «υπερηφάνεια» και «προκατάληψη».

Με φόντο μια έντονα ταξική εποχή και κοινωνική διάκριση, όπου η θέση της γυναίκας είναι η καλλιέργεια και η μόρφωση στο σπίτι με σκοπό ένα καλό γάμο και μόνο, δύο νέοι με διαφορετικές αφετηρίες αλλάζουν  και μετασχηματίζονται ωριμάζοντας εξαιτίας ισχυρών συναισθημάτων.

Με αριστοτεχνική γραφή, εξαιρετική μετάφραση, ολοκληρωμένους χαρακτήρες, το βιβλίο αυτό δεν συγκαταλέγεται τυχαία στη κλασσική λογοτεχνία.

Το διαβάζω γιατί αγαπώ σημαίνει οριοθετώ τον εγωισμό.. Αγαπώ σημαίνει αποδέχομαι, Αγαπώ σήμαινει μένω εδώ.

Φιλικά,

Κωνσταντίνα.!

«Ποιός σκότωσε το Ρότζερ Άκροϊντ» της Αγκάθα Κρίστι

Ποιός σκότωσε τον Ροτζερ Άκροϊντ;
Ήδη από τον τίτλο, ακόμα και οι πιο άπειροι αναγνώστες -τέτοιος είμαι κι εγώ- μπορούν να αντιληφθούν το αντικείμενο που πραγματεύεται στο βιβλίο της αυτό η Αγκάθα Κρίστι. Η διάσημη συγγραφέας αστυνομικού μυστηρίου δίνει αριστοτεχνικα ένα-ένα τα στοιχεία του εγκλήματος. Ο πιο αγαπητός ήρωας της, ο Ηρακλής Πουαρό, ξετυλίγει το κουβάρι με μέθοδο.. Ποιός άραγε έκανε το φόνο; Ποιός είχε το κίνητρο; Τι έχει να κρύψει ο κάθε ύποπτος από τον φημισμένο ντετέκτιβ;

Πρόκειται για ένα βιβλίο που θα καθηλώσει τον αναγνώστη του.
Σε προκαλεί να βρεις τον δράστη πριν τους υπόλοιπους. Μπαίνεις στον πειρασμό να κρατήσεις το δικό σου σημειωματάριο με τα γεγονότα, τις εξομολογήσεις των ηρώων και τους πιθανούς υπόπτους. Να χρησιμοποιήσεις τα μικρά φαιά κύτταρα του εγκεφάλου σου, όπως θα συμβούλευε ο μικροσκοπικός Βέλγος άνδρας με την αλάνθαστη διαίσθηση.

Το διαβάζω γιατί θεωρείται -και πραγματικά είναι- ένα από τα καλύτερα έργα της Αγκάθα Κρίστι. Ένα βιβλίο αστυνομικού μυστηρίου που ρέει μπροστά στα μάτια σου κρατώντας ψηλά το ενδιαφέρον.
Και έτσι, χωρίς να το καταλάβεις, έχεις φτάσει στο ανατρεπτικό τέλος της ιστορίας! Αγωνία.. Έχεις βρει τον πραγματικό δολοφόνο;;

Enjoy,

Σωτήρης

«Ο καθηγητής» της Σαρλοτ Μπροντέ

Το ολοκλήρωσα εχθές. Με απορρόφησε..’Ολο τον καιρό που το διάβαζα, όσο κι αν ήμουν κουρασμένη, συνέχιζα κι άλλο..κι άλλη μια σελίδα.. κι άλλη μια.! Σίγουρα ο χρησιμοποιούμενος γραπτός λόγος έπαιξε ρόλο. ‘Αλλωστε αυτό προσδοκά κανείς από ένα κλασσικό έργο.

‘Ενας νέος, έχοντας μόλις ολοκληρώσει τις σπούδες του, χωρίς οικονομικά μέσα, χωρίς ουσιαστική υποστήριξη στην Βρετανία του 19ου αιώνα προσπαθεί να κερδίσει τη ζωή του. Αρχικά να επιβιώσει..και έπειτα, γιατί όχι, να ονειρευτεί, να δημιουργήσει. Βιώνει εμπειρίες, δέχεται ή απορρίπτει βοήθεια, εργάζεται, ερωτεύεται, αγαπάει. Ζεί. Καταφέρνει και ζει τη ζωή που θέλησε.

Το διαβάζω γιατί είναι ανθρώπινο. Από τα λίγα βιβλία που έχω διαβάσει που σε κάνει να αισθάνεσαι ότι ο μύθος που εξιστορεί είναι κοντά στην πραγματικότητα. Στη πραγματική ζωή. Είναι ένα απλό, συντροφικό βιβλίο με ουσία.

Φιλικά,

Κωνσταντίνα.!

«Λευκές νύχτες κι άλλες νουβέλες» Φ. Ντοστογιέφσκι

Είναι η πρώτη μου επαφή με Ντοστογιέσκι και σίγουρα κάποιος που είχε διαβάσει περρισότερα να είχε να πει άλλα πράγματα από αυτά που πρόσεξα εγώ διαβάζοντας τις νουβέλες του.

Στην έκδοση που έχω στα χέρια μου περιλαμβάνονται 8 διαφορετικές νουβέλες. Σε όλες οι ήρωες είναι τόσο βαθιά συνδεδεμένοι με την ηθική πλευρά του εαυτού τους και με το συναίσθημα που ακόμα και όταν κάτι δεν τους πάει καλά δεν μπορείς να νιώσεις άσχημα για αυτούς. Είναι σαν να σου μεταδίδουν μια αίσθηση συναισθηματικής ολοκλήρωσης ή ίσως και ηθικής πληρότητας που έχει εκλείψει από τον κόσμο μας. Ακόμα και όταν οι νύχτες είναι απλά »λευκές» και η κοπέλα διαλέγει άλλον, ακόμα και όταν φτάνει το τέλος του ήρωα για να αποκαλύψει με συγκίνηση ψυχής το λάθος του.. ακόμα και τότε δεν το νιώθεις σαν λάθος.

Σίγουρα και εγώ περίμενα όταν έπιανα στα χέρια μου τον συγκεκριμένο συγγραφέα να με μεταφέρει σε χώρους παγωμένους με ανθρώπους μίζερους και καταθλιπτικούς χωρίς καμιά ελπίδα για την σωτηρία τους. Προς μεγάλη έκπληξη το μόνο που ταίριαξε στις προσδοκίες μου ήταν τα παγωμένα σκηνικά. Οι χαρακτήρες που περιγράφονται είναι έτοιμοι να παραδεχτούν τα λάθη τους ακόμα και αν αυτά σημαίνει να ταπεινώσουν τους ίδιους τους εαυτούς. Και το κάνουν με τόση αυταπάρνηση και τόση προσοχή ώστε να μην θίξουν κανέναν άλλον που είναι σαν να βλέπεις το μεγαλείο της ψυχής του ανθρώπου, όπως θα έπρεπε να είναι.

Φυσικά, αυτή μπορεί να είναι η δικιά μου άποψη και η δικιά μου οπτική γωνία..

Το διαβάζω γιατί είναι μια ευκαιρία να δεις ανθρώπους που φαίνονται μίζεροι να αλλάζουν μπροστά στα μάτια σου..και ίσως μπορέσεις να μεταφέρεις αυτήν την οτπική γωνία και στους  ανθρώπους που κυκλοφορούν γύρω σου.. Και φυσικά είναι πολύ καλό για πρώτη επαφή με έναν συγγραφέα που φημίζεται για το βάρος των βιβλίων του (είναι από τα πιο μικρά του).

Καλή ανάγνωση,

Βιβή

«Εχθροί εξ’αίματος»του Αρκά

Πρόσφατα έπεσε στα χέρια μου ένα βιβλίο του Αρκά, ο οποίος είναι πάντα επίκαιρος, είναι κλασσικός. Πέρα από τον «Προφήτη», που εκδόθηκε το 2016, αρκετά παλαιότερα, το 2007 είχε εκδοθεί ένα θεατρικό: το » Εχθροί εξ’ αίματος».

Στο έργο του αυτό, ένας άνθρωπος μετά απο τροχαίο πέφτει σε κώμα, και τα όργανα του σώματος αναστατωμένα ψάχνουν να δουν τί γίνεται, τί θα κάνουν. Συμμαχίες, αντιπαραθέσεις και φυσικά το ατομικό ώφελος εις βάρος του συνόλου γίνεται αντικείμενο συζήτησης στις στιχομυθίες του έργου.

Το ποιός θα κερδίσει, αξίζει να το ανακαλύψετε.

Το διαβάζω γιατί χρειάζεται να θυμάμαι πώς  κάποιες φορές χρειάζεται να προστατεύσω τον εαυτό μου με κάθε τρόπο.

Φιλικά,

Κωνσταντίνα.!