«Το δίκιο είναι ζόρικο πολύ» της Μάρως Δούκα

Το συγκεκριμένο βιβλίο εξελίσσεται χρονικά σε ένα αγαπημένο μου μέρος, την Κρήτη. Με φόντο την ιστορία μιας οικογένειας στο νησί, η συγγραφέας μας πληροφορεί για πτυχές της σύγχρονης ιστορίας μας για ένα μέρος, για ένα τόπο, για μια εποχή, όπου οι περισσότεροι από εμάς αγνοούμε.  Αποτελεί ενά πολύ καλό ερέθισμα για να ανατρέξουμε σε ιστορικές πηγές, για να αναζητήσουμε και να μάθουμε  μέσα από την προσωπική μας έρευνα σημαντικά ιστορικά γεγονότα της σύγχρονης ιστορίας μας.

Το διαβάζω γιατί η γνώση δεν σταματάει με την ολοκλήρωση του Λυκείου.

Φιλικά,

Κωνσταντίνα.!

Advertisements

«Επιτάφιος» του Γιάννη Ρίτσου

Με αφορμή το φετινό Πάσχα που συμπίπτει με την εργατική Πρωτομαγιά, αλλά και την σημερινή γιορτή της Μητέρας, ο «Επιτάφιος» του Ρίτσου είναι καθ’όλα επίκαιρος. ‘Ενα έργο εμπνευσμένο από τον πόνο μιας μάνας για την απώλεια του γιού της, ένα έργο μνήμης για τον Μάη του 1936 στη Θεσσαλονική.

 «Γιέ μου, σπλάχνο των σπλάχνων μου, καρδούλα της καρδιάς μου,

πουλάκι της φτωχειάς αυλής, ανθέ της ερημιάς μου,

Πώς κλείσαν τα ματάκια σου και δε θωρείς που κλαίω

και δε σαλεύεις, δε γροικάς τά που πικρά σου λέω;

Γιε μου, ποιά Μοίρα στο’ γραφε και ποιά μου το ’χε γράψει

τέτοιον καημό, τέτοια φωτιά στα στήθεια μου ν’ ανάψει;

Μέρα Μαγιού μου μίσεψες, μερά Μαγιού σε χάνω

άνοιξη, γιε, που αγάπαγες κι ανέβαινες επάνω

στο λιακωτό και κοίταζες και δίχως να χορταίνεις

άρμεγες με τα μάτια σου το φως της οικουμένης

‘Ολα μου τα δειχνες εσύ, παιδί μου κι άρχοντά μου,

Κι ως τα βλεπες όλα έφεγγαν σα να’ταν σ’ώρα γάμου.

‘Ετσι άχαρη, με ομόρφαινες, κ’έτσι άμαθη – για κοίτα-

μες στη ματιά σου διάβαζα της ζωής την αλφαβήτα.

Τώρα τα μάτια σου έκλεισαν και γω κλείστηκα απ’έξω

Κι ούτε έχω πέτρα να σταθώ και δρόμο πια να τρέξω.

Βασίλεψες αστέρι μου, βασίλεψε όλη η πλάση,

κι ο ήλιος, κουβάρι ολόμαυρο, το φέγγος του έχει μάσει.

Να’χα τ’αθάνατο νερό, ψυχή καινούργια να’χα,

να σου’δινα, να ξύπναγες για μια στιγμή μονάχα,

να δεις, να πεις, να το χαρείς ακέριο τ’όνειρό σου

να στέκεται ολοζώντανο κοντά σου, στο πλευρό σου…»

 

Το διαβάζω γιατί ακόμα κι όταν όλοι ξεχνούν η μητέρα θυμάται.

Φιλικά,

Κωνσταντίνα

 

 

 

«Λαϊκά παραμύθια της Μακεδονίας» της Μαρικίτας Τριανταφύλλου

Το συγκεκριμένο βιβλίο συγκεντρώνει και μας κάνει γνωστά παραμύθια που λέγονταν στην περιοχή της Μακεδονίας. 35 παραμύθια, 35 διδάγματα, 35 ιστορίες που αποτυπώνουν τις τοπικές συνήθειες της Μακεδονίας διαχρονικά. Αν ψάχνετε κάτι διαφορετικό από τα κοινά, γνωστά παραμύθια θα το βρείτε σε αυτό το βιβλίο.

Το διαβάζω γιατί μικροί και μεγάλοι θα ταξιδέψουν και θα διδαχθούν.

Φιλικά,

Κωνσταντίνα.!

23 Απριλίου: Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου,  θέλω να προτείνω μια σειρά εξαιρετικών αστυνομικών μυθιστορημάτων που χαρακτηρίζονται από οξυδέρκεια, ανατρεπτική πλοκή και εξαιρετική περιγραφή χαρακτήρων. Πρόκειται για τις ιστορίες του Σέρλοκ Χόλμς, του ‘Αρθουρ Κόναν Ντόιλ και είναι οι παρακάτω:

  • Σπουδή στο Κόκκινο
  • Το Σήμα των Τεσσάρων
  • Οι Περιπέτειες του Σέρλοκ Χολμς
  • Οι Αναμνήσεις του Σέρλοκ Χολμς
  • Το σκυλί των Μπάσκερβιλ
  • Η Επιστροφή του Σέρλοκ Χολμς
  • Η Κοιλάδα του Φόβου
  • Η Τελευταία Υπόκλιση
  • Το Σημειωματάριο του Σέρλοκ Χολμς

Καθέ ένα βιβλίο από τα παραπάνω θες απλά να το διαβάζεις ξανά και ξανά.

Το  διαβάζω γιατί τέρπει το νου.!

Φιλικά,

Κωνσταντίνα.!

 

«Ο Κήπος του Επίκουρου» του ‘Ιρβιν Γιάλομ

Και αυτό το βιβλίο του γνωστού ‘Ιρβιν Γιάλομ είναι κάτι το ιδιαίτερο.

Για όλους μας η ιδέα του «τέλους», του «μοιραίου» του «αναπόφευκτου» είναι ταμπού. Κι όμως δεν θα έπρεπε. Μέσα από αυτό το βιβλίο, ο αναγνώστης έρχεται αντιμέτωπος με το βαθύτερο και πρωταρχικό του φόβο και αναγκαστικά ωριμάζει (ως προς το θέμα αυτό). Ωριμάζει, γιατί συνειδητοποιεί πως έχει μια ζωή, κι όχι πολλές κι ούτε «κάπου αλλού». Κι αν αρχικά, διαβάζοντάς το, νιώθεις μουδιασμένος, όσο προχωρά η ανάγνωση νιωθείς μια ολοένα αυξανόμενη δύναμη να σε κατακλύζει. Απελευθερώνεσαι όταν αντιλαμβάνεσαι πως είναι στα δικά σου χέρια η μοίρα σου και έχεις μια ευκαιρία να ζήσεις όπως ονειρευέσαι. Και πως γι’αυτό αξίζει να προσπαθείς κάθε μέρα.

Το διαβάζω γιατί μαθαίνω να προσπαθώ να ζήσω μια όμορφη ζωή.! Εδώ, σήμερα, τώρα.!

Φιλικά,

Κωνσταντίνα.!

«‘Οταν έκλαψε ο Νίτσε» του ‘Ιρβιν Γιάλομ

Το συγκεκριμένο μυθιστόρημα είναι αρκετά διαφορετικό. Ο συγγραφέας – διακεκριμένος καθηγητής ψυχιατρικής- χρησιμοποιεί δύο υπαρκτές ιστορικά προσωπικότητες, τον φιλόσοφο Νίτσε και τον ψυχίατρο Μπρόιερ, για να μυήσει τον αναγνώστη στην έννοια και τη χρησιμότητα της ψυχανάλυσης-ψυχοθεραπείας. Χρησιμοποιώντας ως πρωταγωνιστή ένα μεγάλο φιλόσοφο, δείχνει πως ακόμα κι οι μεγάλοι άνθρωποι μπορεί να ταλανίζονται από βαθιά σκοτάδια. Χρησιμοποιώντας έναν πετυχημένο και καταξιωμένο επαγγελματία, δείχνει πως κι αυτοί οι άνθρωποι που τα έχουν κάνει όλα «σωστά» μπορεί να συμβεί να νιώθουν ή να είναι εγκλωβισμένοι. Κι κατ’επέκταση να χρειάζονται ένα χέρι για να τους βοηθήσει ή να τους καθοδηγήσει. Πρόκειται για ένα βιβλίο, με οξυδερκείς διαλόγους, με πλούσια γλώσσα που απαιτεί καθαρό μυαλό κατά την ανάγνωση.

Το διαβάζω γιατί μπορεί να αποτελέσει την αρχή για να βρω το θάρρος να «κοιτάξω τον εαυτό μου στο καθρέφτη.»

Φιλικά,

Κωνσταντίνα.!

«Παραμύθι δίχως όνομα» της Πηνελόπης Δέλτα

Αυτό το καταπληκτικό βιβλίο αποτελεί ένα από τα αγαπημένα μου βιβλία. Πρόκειται για ένα φανταστικό παραμύθι με πρωταγωνιστές τον βασιλιά «Αστόχαστο» και τον γιο του τον «Συνετό». ‘Επι βασιλείας του πρώτου, η χώρα καταρρέει, ο λαός οδηγείται στην εξαθλίωση και την πείνα, ο τόπος ερημώνει και οι εχθροί του βασιλείου καραδοκούν.

Το βιβλίο αυτό εξιστορεί την μετάβαση από την καταστροφή στην ανοικοδόμηση, από την αποτυχία στην επιτυχία, διδάσκοντας σύνεση, γνώση, υπομονή, προσπάθεια, ταπεινότητα, αποφασιστικότητα, δικαιοσύνη και θάρρος. Είναι ένα διαχρονικό μαργαριτάρι για μικρούς και μεγάλους.

Το διαβάζω γιατί χρειάζεται να θυμάμαι πως χρειάζεται δύναμη να σηκωθείς όταν έχεις πέσει, πως χρειάζεται μόχθος για να φτάσεις ψηλά.

Φιλικά,

Κωνσταντίνα.!