«Αλλιώτικα»

«Δε με φοβίζει πλέον η σιωπή,
ούτε της μοναξιάς η πίκρα
είναι που αγροικώ στο θρόισμα
να γίνουν όλα αλήθεια.

Μεγάλωσα και άργησα,
άργησα να καταλάβω
κόμπος δε δένει τη ζωή
ούτε και κάτι άλλο..

Δε με φοβίζει πλέον η αυγή
σαν κάνω να ξυπνήσω
είναι που μόνο, μοναχά,
νοστάλγησα ν’ αρχίσω.

Ακούμπησα τα όνειρα μου μες τα χέρια σου
και μακριά σου τώρα πώς να ζήσω..»

Κωνσταντίνα..

«Πονταρίσματα»

«Mε νίκησες ζωή, ξανά..
Κι αυτήν ακόμα τη φορά..
Πάμε ξανά?
Μια παρτίδα ακόμα μοναχά!
Να ονειρευτώ ξανά, να προσπαθώ μετά
και πάλι απ’το μηδέν στο πουθενά.
Πεντόβολα να παίζουμε τα πρωινά μας
στις δύσκολες τις ώρες ασσόδυο οι ματιές
και στις μεγάλες τις χαρές, ρουλέτα τα όνειρά μας
για πονταρίσματα μεγάλα, εξωπραγματικά!
Πάμε ζωή ξανά?
Να ρεφάρω θέλω απόψε,
να μπορώ να ξαναχτίσω,
σε λευκό καμβά να ζωγραφίσω
κι ας έρθουν κύματα τα ντόρτια
χέρι-χέρι κι οι καημοί.
Πείσμα εγώ, εδώ:
Στο ποντάρισμα αυτό όσο και να χάνω, εγώ θα προσπαθώ.»

Φιλικά,

Κωνσταντίνα.!

 

«Μέση Αγγλία» του Τζόναθαν Κόου

Τα τελευταία χρόνια η Ελλάδα βιώνει μια οικονομική κρίση όπου έχει φέρει τα πάνω – κάτω για τη πλειονότητα των Ελλήνων. Είναι γνωστό.  Αλλά μόνο η Ελλάδα? ‘Οχι θα πείτε αφού κι άλλες ευρωπαικές χώρες έχουν συνακόλουθα πληγεί. Κι αυτό είναι γνωστό.  ‘Ομως είναι γνωστό ότι η παγκόσμια οικονομική κρίση έχει αγγίξει περισσότερο από όσο θα ανέμενε κανείς ισχυρές χώρες, επιδρώντας βαθιά στη κοινωνική συνοχή τους, ισχυρές χώρες όπως η Μεγάλη Βρετανία?

Το βίβλιο του συγγραφέα Τζόναθαν Κόου με τίτλο «Μέση Αγγλία», αποτελεί ένα μικρό παραθύρο σε μια βρετανική πραγματικότητα που σε προβληματίζει καθώς συνειδητοποιείς ότι ίσως είχες μια άλλη εικονα για την ζωή του μέσου Βρετάνου στη σύγχρονη Αγγλία. Με αφορμή τους ήρωες του βιβλίου του «Η Λέσχη των Τιποτένιων» οι οποίοι ξανασυναντιούνται στη «Μέση Αγγλία», ο Τζόναθαν Κόου προσπαθεί τόσο να περιγράψει τη σύγχρονη Αγγλία,  όσο και να ψηλαφίσει τα αίτια που οδήγησαν την Αγγλία σε δημοψήφισμα αποχώρησης/παραμονής από την ΕΕ και στο αποτέλεσμά του. Μέσα από τα στόματα των ηρώων αποκαλύπτει προβληματισμούς, σκέψεις, κοινωνικές τάσεις που φαίνονται ότι υφίστανται στη Μεγάλη Βρετανία εκπλήσσοντας και προβληματίζοντας τον αναγνώστη, με ένα αβίαστο, χαλαρό τόνο, στοχαστικό. Στόχος του βιβλίου δεν είναι να εξηγήσει, παρά μόνο να προβλιματίσει.

Το διαβάζω γιατί μπορεί να αποτελέσει την αρχή για να γνωρίσεις τη κουλτούρα, τα προβλήματα και τις ανησυχίες ενός άλλου λαού.

Φιλικά,

Κωνσταντίνα.!

«Κρίκοι»

Της αλυσίδας κρίκοι, διάφανοι μα συμπαγείς,

κοσμούν την άκρη σου.

Δεν τους θωρείς, δεν το μπορείς

και να’ντεχες.. και  να’βλεπες..

δεν το μπορείς.

Μονάχα στέκεις και κοιτάς

ξάφνου παραπατώντας τριγυρνάς,

κι αναζητάς

στου κόσμου τη βοή, στου ήλιου την ανατολή

το σιδερένιο το κλειδί,

όνειρα να ξεκλειδώσεις, καινούργιο δρόμο να οργώσεις.

Μα δε συλλογίστηκες ποτέ αγαπημένε

της εμμονής σου δέσμιος, καταραμένε,

πως μάταια αναζητάς, αυτό που δεν υπάρχει?

 

Φιλικά,

Κωνσταντίνα.!

«Η γιαγιά μου σας χαιρετά και ζητάει συγγνώμη» του Fredrik Backman

‘Ενα από τα δώρα γενεθλίων μου ήταν και το συγκεκριμένο βιβλίο. Είχα καιρό να διαβάσω και είχα καιρό να διαβάσω ένα τόσο όμορφο, τόσο γλυκό βιβλίο!

Μια αντισυμβατική γιαγιά, μια πολυκατοικιά με «ιδιαίτερους» ενοίκους και μια απώλεια οδηγούν τη βασική, οσονούπω 8χρόνη ηρωίδα σε ένα ταξίδι ωρίμανσης στη προσπάθεια της να αντιμετωπίσει το θάνατο της γιαγιάς της. Μέσα από τον κόσμο του παραμυθιού ένα παιδί καταφέρνει ομαλά να διαχειριστεί και να αντιμετωπίσει περιστατικά δυσανάλογα της ηλικίας της. Μέσα από τον κόσμο του παραμυθιού..

Είναι ένα πολύ έξυπνο βιβλίο. ‘Ενα βιβλίο γεμάτο αγάπη.

Το διαβάζω για να θυμηθώ πως φαίνεται ο κόσμος μεσα από τα μάτια ενός 8χρονου παιδιού.

Νίκη μου σ’ευχαριστώ.

Φιλικά,

Κωνσταντίνα.!

«O Μίτος της Αριάδνης»

«Της ματιάς σου το καθάριο

κρυσταλλώνεται στο χρόνο,

διαρκεί..

Της ψυχής σου η κερκόπορτα είναι

τότε για λίγο ανοιχτή!

Μπαίνω – διαβαίνω, τριγυρνώ

και στο λαβύρινθό σου σ’οδηγώ

το φάντασμα σου για να βρεις

να το σκοτώσεις..

κι ελεύθερος ξανά να νιώσεις.!»

Φιλικά,

Κωνσταντίνα.!

 

 

«Βώλακας»

«Πότε δεν είχα έρθει πιο κοντά σου

Κύριε Εσύ, το θείο αγγιγμά σου

στα σκαλοπάτια του ουρανού

βρέθηκα στην αγκαλιά σου.

 

Ευλογημένος τόπος, ευλογημένο μέρος

Στης Τήνου την αγκάλη 

Βώλακας είναι το χωριό

ψυχής λιμάνι.»

 

Φιλικά,

Κωνσταντίνα.!