Μου λείπουν,

μου λείπουν όσα δε ζήσαμε

όσα θελήσαμε μα δεν ανθήσανε.

Όλα τα «ναί», τα «όχι» και τα «μη»

όλα τα «θα», τα «ίσως», τα «μπορεί».

Όλες εκείνες οι στιγμές

που θα’σαι εκεί και θα με θες.

Όλες οι ώρες μας μαζί

που θα νικάν τη μουσική,

που το απλό θα’ ναι αρκετό

και το αδύνατο παντοτινό.

Για όλα αυτά σε αγαπώ

με όλα τα λάθη μας, εδώ,

και αν όλα πια έχουν χαθεί

εγώ σε αγαπώ και θα’μαι εκεί.

Κωνσταντίνα..!