«Εχθροί εξ’αίματος»του Αρκά

Πρόσφατα έπεσε στα χέρια μου ένα βιβλίο του Αρκά, ο οποίος είναι πάντα επίκαιρος, είναι κλασσικός. Πέρα από τον «Προφήτη», που εκδόθηκε το 2016, αρκετά παλαιότερα, το 2007 είχε εκδοθεί ένα θεατρικό: το » Εχθροί εξ’ αίματος».

Στο έργο του αυτό, ένας άνθρωπος μετά απο τροχαίο πέφτει σε κώμα, και τα όργανα του σώματος αναστατωμένα ψάχνουν να δουν τί γίνεται, τί θα κάνουν. Συμμαχίες, αντιπαραθέσεις και φυσικά το ατομικό ώφελος εις βάρος του συνόλου γίνεται αντικείμενο συζήτησης στις στιχομυθίες του έργου.

Το ποιός θα κερδίσει, αξίζει να το ανακαλύψετε.

Το διαβάζω γιατί χρειάζεται να θυμάμαι πώς  κάποιες φορές χρειάζεται να προστατεύσω τον εαυτό μου με κάθε τρόπο.

Φιλικά,

Κωνσταντίνα.!

Advertisements

«H Κυρία με τις καμέλιες» του Αλέξανδρου Δουμά (υιος)

Το εν λόγω βιβλίο είναι από τα αγαπημένα μου. Αυτή μια εταίρα, αυτός γόνος καλής οικογένειας. Την ερωτεύεται βαθιά. Τον αγάπησε όσο κανέναν. Οι κόσμοι αταίριαστοι κι η κοινωνία αντίθετη.

Πρόκειται για έναν κλασσικό, ρομαντικό, μεγάλο, μυθιστορηματικό έρωτα που – κακά τα ψέματα – συγκινεί και τις πιο σκληρές καρδιές. Γιατί αξίζει να διαβαστεί?

Το διαβάζω γιατί είναι ωραίο να βλέπεις πως μια γυναίκα βρίσκει το θάρρος κι αλλάζει επειδή αγαπά, και συγκλονιστικό να διαβάζεις πως αυτή η αλλαγή άξιζε τον κόπο..!

Φιλικά,

Κωνσταντίνα.!

«Πρόγευμα στο Τίφφανις» του Τρούμαν Καπότε

Πολλοί αναγνώστες θα γνωρίζουν ήδη πάνω κάτω την υπόθεση από την ομόνυμη ταινία. Μη γελιέστε όμως, το βιβλίο είναι πάντοτε αλλιώς.. Μην επαναπαυτεί κανείς σας και πει οτι ξέρει τι γίνεται στον κόσμο της Χόλυ απλά και μόνο βλέποντας την ταινια. Ούτε βέβαια και διαβάζοντας το βιβλίο μπορείς να είσαι σίγουρος για το τι γίνεται στον κόσμο της. Η Χόλυ Γκολάιτλι, ο βασικός χαρακτήρας του βιβλίου, μια κοπέλα τόσο αληθινά ψεύτικη που καθένας μας αξίζει να την γνωρίσει (όσο σε αφήνει και όσο την φαντάζεσαι) και να αποφασίσει αν την πιστεύει ή όχι.
Γεμάτη ενέργεια, ελευθερία για αυτήν και τους γύρω της, μοιάζει σαν να μην την αγγίζει τίποτα αρνητικό.. Μα όμως μας αποκαλύπτει και η ίδια ακόμα για τις πιο βαθιά μελαγχολικές τις μέρες που δεν ξέρει γιατί μελαγχολεί και που μόνο αν το έχει νιώσει κάποιος μπορεί να ταυτιστεί μαζί της. Το βιβλίο είναι μια αναζήτηση της ευτυχίας, της αγάπης και της ολοκλήρωσης αλλα διατηρώντας την ελευθερία του ατόμου. Αναζήτηση της συνύπαρξης παράλληλα και διαμέσου της ελευθερίας και της διατηρησης του εγώ σου..  Από την άλλη βέβαια μπορεί κάποιος να το δει και σαν απλά μια ιστορία για ένα τρελό τρελό κορίτσι που δεν ξέρει τι του γίνεται..

Το διαβάζω γιατί ταυτίζομαι με την ηρωίδα, γιατί ίσως μαζί να ανακαλύψουμε το «γιατί» μελαγχολείς όταν δεν υπάρχει εμφανής λόγος, γιατί η αγάπη και η ελευθερία ίσως να μην μπορουν να συνυπάρξουν, αλλα ίσως και να μην είναι τόσο κακό πια αυτό.

Καλή ανάγνωση,
Βιβή

«Πανσέληνος»

..Και μετά τίποτα..
Δύσκολες οι ανθρώπινες σχέσεις..
Τα φαντάσματα ξυπνούν με άγριες διαθέσεις..
Γλιστρούν στην πόρτα, πληγιάζουν το παρόν..
Τρέχεις Εσύ ψυχή τη νύχτα να προλάβεις..
Αργοσβήνει το φως κι εσύ χλωμιάζεις..
Φωνή σταθερή από πηγάδι σε τραβά..
Ξημέρωσε απ’τα φιλιά..(?)/(!)

Φιλικά,

Κωνσταντίνα.!

«Σχεδόν Διάφανο Γαλάζιο» του Χαρούκι Μουρακάμι.

Ο Μουρακάμι δε στόχευε στον εντυπωσιασμό. Τον ενδιέφερε ο βαθύς τριγμός που μας ωθεί να αναρωτηθούμε εάν ο συμβατικός τρόπος ζωής είναι και η αντικειμενική πραγματικότητα. Μέσα από μια παραληρηματική αφήγηση που ξεφεύγει από τον επιβαλλόμενο καθωσπρεπισμό της σύγχρονης εποχής, ο συγγραφέας στο «Σχεδόν Διάφανο Γαλάζιο» μας ταξιδεύει από τη λογική στην παράνοια, από το αληθινό στο σουρεαλιστικό, μέσω των αισθήσεων και των παραισθήσεων των τραγικών ηρώων του. Ξεπερνώντας τους συμβατικούς κανόνες, ο Μουρακάμι παρουσιάζει μία ιστορία γεμάτη κοινωνικές, ηθικες και συνειδησιακές καταχρήσεις.
Το διαβάζω γιατί ο κόσμος της λογοτεχνίας θα ανιχνεύσει αυτό το κεντρικό, το ξέφρενο δημιούργημα της ανθρωπινής υπόστασης.

Με εκτίμηση,
Νίκος Δημήτριος Φακωτάκης

«Σέρλοκ Χόλμς: Σπουδή στο κόκκινο» του Σερ Άρθουρ Κόναν Ντόυλ

Στο βιβλίο «Σπουδή στο Κόκκινο», μέσα από τα μάτια του Δρ. Ουώτσον, ενός Άγγλου γιατρού, βετεράνου του πόλεμου του Αφγανιστάν, γνωρίζουμε για πρώτη φορά έναν εκκεντρικό και δίχως αμφιβολία ευφυή ντεντέκτιβ, τον Σέρλοκ Χόλμς. Ο φανταστικός αυτός ήρωας του Άρθουρ Κόναν Ντόιλ, δεν είναι ένας κοινός ντετέκτιβ. Είναι ένας άνθρωπος που δεν εφησυχάζει, αεικίνητος, οξυδερκής και με αγαπημένη του ενασχόληση,την εξιχνίαση περίπλοκων εγκλημάτων.

Μέσα από αυτή την ιστορία, γινόμαστε παρατηρητές της αρχής μιας δυνατής φιλίας μεταξύ του Σέρλοκ Χόλμς και του βοηθού του Δρ. Ουώτσον.Η περιπέτειά τους ξεκινά με έναν ανεξιχνίαστο φόνο δίχως στοιχεία καιεξελίσσεται λιτά αλλά και περίτεχνα ταυτοχρόνως, κρατώντας τον αναγνώστη σε εγρήγορση.

Με αφορμή αυτή την πρώτη υπόθεση που συναντά και καλείται να ρίξει φως ο Σέρλοκ Χόλμς με τη βοήθεια του Δρ. Ουώτσον, ανακαλύπτουμε την ιδιόρρυθμη προσωπικότητα του κεντρικού ήρωα και τον δίχως αμφιβολία πρωτότυπο τρόπο έρευνάς του- τον επαγωγικό συλλογισμό και την ανάλυση. Έτσι, με τη συστηματική εξέταση των όσων έπεφταν στην αντίληψή του, παρατηρώντας λεπτομέρειες μιας συμπεριφοράς, ενός τόπου ή ενός προσώπου,  ο ήρωάς μας, διεξάγει με καθαρούς και προσεκτικούς συλλογισμούς, συμπεράσματα για γεγονότα που προηγήθηκαν έως ότου φτάσει με ακρίβεια στην άκρη του νήματος..

Το διαβάζω γιατί… «Αν σου δώσουν μια σειρά γεγονότων, μπορείς να μαντέψεις το αποτέλεσμα. Αν σου δώσουν το αποτέλεσμα, μπορείς  να μαντέψεις  τα γεγονότα;»

Α.Τ.

«Ο Ερωτόκριτος» του Βιντσέντζου Κορνάρου

Ο Ερωτόκριτος είναι μία έμμετρη μυθιστορία που συντέθηκε από το Βιτσέντζο Κορνάρο στην Κρήτη τον 17ο αιώνα. Κεντρικό θέμα του είναι ο έρωτας ανάμεσα σε δύο νέους, τον Ερωτόκριτο και την Αρετούσα, και γύρω από αυτό περιστρέφονται και άλλα θέματα όπως η τιμή, η φιλία, η γενναιότητα και το κουράγιο. Ο Ερωτόκριτος είναι ένα από τα σημαντικότερα έργα της Κρητικής λογοτεχνίας, την περίοδο της Βενετοκρατίας, το οποίο πέρασε στην λαϊκή παράδοση και παραμένει ένα δημοφιλές κλασικό έργο. Ένα μικρό απόσπασμα:

Ήκουσες Αρετούσα μου τα θλιβερά μαντάτα,
π’ ο κύρης σου μ’ εξόρισε σ’ τση ξενιτιάς τη στράτα;

Τέσσερεις μέρες μοναχά μού δωκε ν’ ανιμένω
Κι απόκει να ξενητευτώ πολλά μακρά να πηαίνω

και πώς να σ’ αποχωριστώ, και πώς να σου μακρύνω,
και πώς να ζήσω δίχως σου στο ξορισμόν εκείνο;

Κατέχω το κι ο κύρης σου γλήγορα σε παντεύει
Ρηγόπουλο, Αφεντόπουλο, σαν είσαι συ γυρεύει

και δεν μπορείς ν’ αντθισταθής στα θέλουν οί γονείς σου
νικούν τηνε τη γνώμη σου κι αλλάσει η όρεξή σου

Μια χάρη Αφέντρα σου ζητώ κι εκείνη θέλω μόνο
καί μετά κείνη ολόχαρος τη ζήση μου τελειώνω

την ώρα π’ αρραβωνιστής να βαραναστενάξης
κι’ όντε σα νύφη στολιστήςσαν παντρεμένη αλλάξης

ν’ αναδακρυώσης καί να πής, Ρωτόκριτε καημένε
τα σού τασσα λησμόνησα, τα θέλες μπλιό δέ έναι

και κάθε μήνα μια φορά μέσα στην κάμερά σου
λόγιαζε τα παθα γιά σε να με πονή η καρδιά σου

καί πιάνε καί τη ζωγραφιά, πού βρες στ’ αρμάρι μέσα
και τα τραγούδια πού λαργα κι όπου πολλά σ’ αρέσα

και διάβαζέ τα θώρειε τα κι αναθυμού κι εμένα
πως μέ ξορίσανε μακρά στα ξένα

κι’ όντε σού πούν κι απόθανα λυπήσουμε καί κλάψε
και τα τραγούδια πού βγαλα μες’ στη φωτιά τα κάψε

Όπου κι αν πάω κι ά βρεθώ κι ότι καιρό κι άν ζήσω
τάσσω σου άλλη να μη δώ μηδέ ν’ ανατρανίσω

Κι ας τάξω ο κακορίζικος πως δε σ’ είδα ποτέ μου
Ένα κερίν αφτούμενο ακράτουν κ’ ήσβησέ μου

Κάλλια `χω σε με θάνατο παρ’ άλλη με ζωή μου
Γιά σέναν εγεννήθηκε στον κόσμο το κορμί μου

Το διαβάζω γιατί μας διδάσκει για τις αέναες μεταβολές της ζωής, τον πόλεμο, τον έρωτα, την έχθρα και τη φιλία!

 Με εκτίμηση, Ravea Nornalie!